من میام اما .چه اومدنی ؟ با چه رویی ؟ تو اونقدر از مهربونی خودت مطمئنی که این حرف رو زدی .
اما من چی بگم ؟ مهربونم یادم که یه روزی از سر شرمندگی و خجالت که دلم شکسته بود یه چند بیت شعر که اونم اگر بشه بهش شعر گفتم رو گفتم :
خداوندا گنه کارم گنه کار چگونه من دهم شرح گنه کار
در اندم که من کنم یادی ز شیطان ندانم کیست خدایی چیست انسان
به هنگام خروج از حال شیطان در اندم من کنم یاد خدا را ......
عزیز مهربانم . اگه بخوام که یکی از کارهای زشت خودم رو فقط و فقط بشمارم حتما از صد با ر بیشتر میشه.
اما ؟؟.........
مولای من .وقتی یادم می افته که چطور به همین راحتی مهربونی تو رو به کرار کنار می زارم و هر کاری که دلم می خواد رو می کنم .دوست دارم نباشم که ایندر شرمنده تو نشم .
اما؟؟......
حبیب من . کاش یکی پیدا می شد به من میگفت که چرا انقدر من قدر نشناس شدم ؟؟
اما؟؟....
ای رب من . کاش یکی پیدا میشد که هر لحظه به یاداوری می کرد که (حواست باشه تو روبروی درب خونه خدا قول دادی .تو توی طوافت به خدا قول دادی . تو وقتی داشتی سعی صفا و مروه می کردی قول دادی . تو وقتی داشتی به شیطون سنگ میزدی گفتی دیگه نمی زارم منو به خطا بندازی .....)
اما؟؟....
اما مولای من . باز من تکرار کردم و تکرار.....
اما ؟؟...
باز یاد این حرف می افتم که نذار شیطون امیدش بیشتر بشه .برو پیش همون مهربونی که همیشه بهش امید داشتی بگو خدایم . مهربانم . عزیزم . قشنگم .منو ببخش .منو ببخش .
بااینکه خیلی بدم اما دوباره منو راه میدی؟؟؟؟
اون موقع مهربون خدای من بغلش رو به اندازه بزرگی خودش باز کرده ومنودر آغوش می گیره ....
و من فقط یک جمله رو تکرارو تکرار می کنم .(( الهی و ربی من لی غیرک ))
